Wielka Samaria

Strona Główna

Grafik posług

30.07.2010 19:31:40

Strona Główna

Strona Główna

Ruch Światło-Życie

KWC

Wielka Samaria

Asystent Prowincjalny

Rzgowska (Łódź)

Kalendarz Pracy Rocznej

Czytelnia

Online
Gości Online: 1 Brak Użytkowników Online Zarejestrowanych Użytkowników: 55 Nieaktywowany Użytkownik: 7 Najnowszy Użytkownik: ~fr_Hubert

Ruch Światło-Życie

Ruch Światło-Życie

Ruch Światło-Życie zwany popularnie Oazą, należy do grupy ruchów jakie powstały w odpowiedzi na program odnowy Kościoła Soboru Watykańskiego II. Ów program odnowy był jednym z głównych źródeł inspiracji dla naszego ruchu i funkcji jaką ma pełnić w Kościele. Założycielem Ruchu jest Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. Jako młody kapłan w latach 50-siatych opiekował się grupami ministrantów, którym organizował wyjazdy wakacyjne czyli tzw. rekolekcje podczas których młodzi chłopcy mogli pogłębić swój kontakt z Bogiem. Tak narodziła się idea Oaz Dzieci Bożych. W przeciągu kilkunastu lat z tej idei narodził się potężny Ruch, który dziś obejmuje już nie tylko Dzieci Boże, ale także młodzież (Oazy Młodzieżowe) i rodziny (Domowy Kościół).

Ruch Światło-Życie jest ruchem charyzmatycznym tzn. jest ruchem inspirowanym przez Ducha Świętego, Ducha Jedności. Owa jedność ma być zasadą fundamentalną naszego życia, to znaczy iż ma istnieć jedność między Światłem (Bogiem) a naszym życiem. Jak mówił ks. Blachnicki: 'Nasze życie musi być poddane wymaganiom światła' to znaczy w naszym postępowaniu mamy kierować się wolą Bożą i nakazami Ewangelii. Światło i życie ma stać się nierozerwalną całością i to właśnie wyraża symbol naszego ruchu: skrzyżowane słowa Fos-Zoe (Fos-światło, Zoe-Życie). Pomocą w osiągnięciu tej jedności mają być wymagania i program ruchu opracowane przez ks. Blachnickiego.

Znaczenie i rola ruchu w życiu człowieka dobrze wyrażona jest w nazwie Oaza. Tak jak dla utrudzonych podróżników wędrujących po pustyni oaza jest miejscem odpoczynku i zaczerpnięcia sił przed dalszą ciężką podróżą, tak i dla nas ruch, wspólnota jest miejscem wzmocnienia duchowego w trudnym i pełnym pokus życiu codziennym. Spotkanie z Bogiem w drugim człowieku, we wspólnocie sprawia że pustynia przestaje być tak bardzo groźna.

Program oazowy kładzie szczególny nacisk na spotkanie z Bogiem w drugim człowieku. Przewiduje on spotkania cotygodniowe w małej grupie formacyjnej (w zależności od stopnia formacji), podczas której uczestnicy rozmawiają na tematy religijne, dzielą się swoimi radościami i smutkami, wspólnie się modlą. Ubogacają siebie nawzajem dzieląc się swoim doświadczeniem spotkania Boga i odkrywania Jego wielkiej miłości w swoim życiu.

O ile jest to możliwe program przewiduje również spotkania całej wspólnoty (wszystkich małych grup formacyjnych), a także wspólnot z danego regionu lub diecezji (Dni Wspólnoty) w celu budowania jedności i odkrywania daru drugiego człowieka.

Praca w ciągu roku formacyjnego zostaje uwieńczona wyjazdem na oazę wakacyjną czyli rekolekcje trwające 15 dni. Każdego dnia kontemplując poszczególne tajemnice różańca, poznajemy wspaniałość i odkrywamy bliskość Boga w modlitwie, zabawie, w pracy, w przyrodzie i drugim człowieku.

Formacja w Ruchu ma służyć osobistemu wzrostowi duchowemu i uzdalniać do diakonii czyli służby Bogu i drugiemu człowiekowi. Moja służba powinna odzwierciedlać się przede wszystkim w świadectwie słowem i czynem. Oazowicz świadczy słowem poprzez odważne przyznawanie się do swojej wiary, ale także i przede wszystkim poprzez czyn, czyli na przykład poprzez aktywne branie udziału w Eucharystii, odpowiedni, skromny strój, zachowanie czystości przedmałżeńskiej, modlitwę za bliźnich, czy podjęcie całkowitej abstynencji od alkoholu i innych używek, w intencji wszystkich tych którzy są w niewoli nałogów (przystąpienie do tzw. Krucjaty Wyzwolenia Człowieka). Swoim zachowaniem i wyborami oazowicz ma przekazywać treści ewangeliczne, wychodząc z założenia że jego życie może być dla niektórych jedyną Biblią jaką przeczytają. Przykładem i wsparciem dla oazowicza jest Maryja, doskonały wzór Nowego, Wyzwolonego Człowieka. I to dlatego w 1973 roku ówczesny wtedy Kardynał Karol Wojtyła dokonał aktu oddania dzieła oazy i całego ruchu Niepokalanej , Matce Kościoła

Zadania i wymagania stojące przed członkami Ruchu Światło-Życie są konkretne i wymagające wiele wysiłku oraz wyrzeczeń z jego strony, ale jak mawiał ks. Blachnicki: 'tylko martwe ryby płyną z prądem, żywe płyną pod prąd.' Wysiłek ma służyć ożywieniu i odnowie Kościoła. Mamy spalać się dla tych którzy nie dostąpili, tak jak my łaski wstąpienia i przynależności do Ruchu. To nasze zadanie traktujemy jako przywilej i źródło naszej radości, bo nie ma nic piękniejszego jak wielbienie Boga swoim życiem i przyczynianie się do budowania silnej i trwałej wspólnoty Kościoła.

Katarzyna Pawlak

Akt Poświęcenia Ruchu Światło - Życie Niepokalanej Matce Kościoła

Niepokalana, Matko Kościoła
Wyznajemy, że dzięki Twojej macierzyńskiej miłości pierwsza Oaza Niepokalanej oddana pod Twoją opiekę rozwinęła się w przedziwny sposób w ruch Oazy i wywodzący się z niego ruch Światło-Życie.
Wyznajemy, że Twoja postawa bezgranicznego, oblubieńczego oddania się w miłości Chrystusowi jest źródłem Twojej macierzyńskiej płodności w ludzie Bożym. Ponieważ jesteś Niepokalaną Oblubienicą Słowa, zwłaszcza w zjednoczeniu z Nim w szczytowej godzinie na krzyżu, dlatego jesteś Matką wszystkich żyjących, Matką Kościoła.
Wyznajemy także, że zjednoczenie z Tobą w postawie oblubieńczego oddania się Chrystusowi jest i pozostanie zawsze jedyną, prawdziwą i najgłębszą zasadą żywotności i płodności Kościoła - Matki. Kościół o tyle razem z Tobą będzie Kościołem - Matką, o ile w poszczególnych swoich członkach będzie wraz z Tobą Oblubienicą oddaną Panu w wierze i miłości.
Jesteśmy przekonani, że całe dzieło Oazy opiera się na zrozumieniu tej tajemnicy i nie ma ono innego celu, jak wychowanie swoich uczestników do coraz głębszego zrozumienia i zrealizowania postawy posiadania siebie w dawaniu siebie Chrystusowi i braciom.
Jesteśmy przekonani, że taka postawa jest źródłem nowego życia; dlatego też słuszne jest, abyśmy na nowo i bardziej świadomie oddali to dzieło Tobie, błagając, abyś raczyła je przyjąć i uznać za swoje.
Jesteśmy przekonani głęboko, że o tyle tylko, staniemy się 'Oazą Żywego Kościoła', o ile w zjednoczeniu z Tobą będziemy realizować postawę służby i oddania się Chrystusowi w Jego Kościele.
Przyjmij więc jako swoją rzecz i własność wszystkich, którzy oddali swoje życie i wszystkie swe siły na diakonię ruchu Światło-Życie.
Przyjmij wszystkich, zwłaszcza moderatorów i animatorów, którzy pragną służyć w ramach ruchu wielkiej sprawie budowania żywych wspólnot Kościoła.
Przyjmij wszystkich, którzy na zakończenie pobytu w Oazie oddali w Twoje ręce swoje dobre postanowienia i udziel im łaski wytrwania.
Przyjmij także, jako swoją rzecz i własność, to miejsce, gdzie wszystko ma służyć dziełom podejmowanym przez Ruch dla odnowy Kościoła, i spraw, aby mogło ono bez przeszkód służyć tylko tej sprawie.

Niepokalana Matko Kościoła; bądź również Matką dzieła Oazy i Ruchu Światło-Życie. Amen.

Dnia 11 czerwca 1973 r w Krościenku n. Dunajcem.

Drogowskazy Nowego Człowieka

JEZUS CHRYSTUS jest moim Światłem i Życiem oraz jedyną Drogą do Ojca; Przyjąłem Go jako mojego Pana i Zbawiciela; oddaję Mu swoje życie, aby nim kierował.
NIEPOKALANAjest dla mnie najdoskonalszym wzorem Nowego Człowieka oddanego całkowicie w Duchu Świętym Chrystusowi, Jego słowu i dziełu; dlatego oddaję się Jej, rozważam z Nią w Różańcu tajemnice zbawienia i naśladuję Ją.
DUCH ŚWIĘTY namaścił Jezusa; dzięki Chrystusowi i ja otrzymałem Ducha Świętego, który sprawił, że narodziłem się na nowo do życia dziecka Bożego skierowanego w miłości i posłuszeństwie ku Ojcu; dlatego chcę prowadzić życie w Duchu, poddając się Jego tchnieniu i mocy.
KOŚCIÓŁ - wspólnota pielgrzymujących ludu Bożego, zjednoczona z Ojcem przez Syna w Duchu Świętym jest jedynym środowiskiem życia, w którym może rozwijać się Nowy Człowiek; chcę wzrastać coraz głębiej w tę braterską wspólnotę poprzez żywą komórkę grupy w ramach Kościoła lokalnego, który jest znakiem i urzeczywistnieniem Kościoła powszechnego.
SŁOWO BOŻE stanie się dla mnie światłem życia, jeżeli będę podejmował stały wysiłek zachowania go, pójścia za nim i czynienia go słowem życia; chcę karmić się nim jak najczęściej szczególnie poprzez osobiste i wspólne z braćmi studiowanie Pisma świętego.
MODLITWA jest oddechem Nowego Życia, wielkim przywilejem i radością Nowego Człowieka, źródłem mocy i dziełem Ducha Świętego w nas; dlatego chcę być wierny praktyce codziennego Namiotu Spotkania.
LITURGIA, szczególnie eucharystyczna, jest uprzywilejowanym miejscem spotkania z Chrystusem w Duchu Świętym, znakiem objawiającym i urzeczywistniającym tajemnicę Kościoła - wspólnoty oraz źródłem i szczytem jego życia; dlatego chcę zawsze jak najpełniej w niej uczestniczyć, a moim zaszczytem i radością jest służba w zgromadzeniu liturgicznym według zaleceń soborowej odnowy liturgii.
ŚWIADECTWO słowa i życia jest nakazem Pana, który chce, aby światłość nasza świeciła przed ludźmi i dlatego obiecał nam moc Ducha Świętego, abyśmy mogli stać się jego świadkami; ufając tej mocy i modląc, się o nią chcę przy każdej okazji wyznawać Chrystusa, mojego Pana i Zbawiciela.
NOWA KULTURA polega na uwolnieniu człowieka od wszystkiego, co poniża jego godność, oraz na rozwijaniu wartości osoby i wspólnoty we wszystkich dziedzinach życia; jest ona dziś bardzo potrzebną formą świadectwa i ewangelizacji; moim świadectwem w tej dziedzinie będzie więc ofiara całkowitej abstynencji od alkoholu, tytoniu i wszelkich narkotyków oraz szerzenie kultury czystości i skromności jako wyrazu szacunku dla osoby.
AGAPE czyli piękna miłość, którą Duch Święty rozlewa w sercach naszych, dzięki której osoba może odnaleźć się w pełni przez bezinteresowny dar z siebie (KDK 24) dla Boga i bliźnich, jest najwyższą formą świadectwa i urzeczywistniania się osoby; dlatego poprzez stałą metanoię, przekreślanie swego egoizmu, naśladowanie Chrystusowego Krzyża, chcę wdrażać się w postawę bezinteresownej służby - diakonii, służąc na wzór Syna Człowieczego wspólnocie Kościoła oraz wszystkim braciom, zwłaszcza najmniejszym i uciśnionym.

ks.Franciszek Blachnicki

Logowanie
Nazwa Użytkownika Hasło Zapamiętaj mnie Rejestracja Zapomniane hasło?

Polecamy